Nic się nie dzieje

zadanie dla 1 roku studiów magisterskich

2020/2021

Marcelina Gorczyńska

wideo, 2021

Chowanie się we własnym domu, czyli pomieszczenia w których nic się nie dzieje ożywają pod wpływem oddechów i spojrzeń ukrytych statystów. Cisza zaczęła wydawać się złowroga, a oczekiwanie na odnalezienie z udawanego zamienia się w niepokojące.

Mateusz Stanuszek

Mieszkam tu od pół roku. To typowe osiedle z lat sześćdziesiątych i większość sąsiadów z mojej klatki dostało to mieszkanie jeszcze za komuny. Mają dziwne problemy, ale przestają się czepiać, gdy raz na jakiś czas wyniesie im się po schodach zakupy. Około listopada na klatce regularnie zaczęły pojawiać się ślady krwi. W sumie nadal nie wiem, czy to krew. Miałem różne podejrzenia. Czy sąsiadki są zbyt staromodne, żeby
nosić podpaski? Wyobrażam sobie jak zasuszona staruszka z góry wspina się po schodach podczas, gdy malinowe krople kapią jej spod spódnicy. Nie, to nie możliwe. I głupie. Może ktoś złamał nos? Pamiętam jak przez kilka kilometrów śledziłem takie ślady od przystanku na którym ktoś uprzedniej nocy soczyście broczył z nosa, aż pod hale targowa, gdzie go sobie rozwalił.
Czasami mija mnie na klatce taki koleś z suczką rasy (chyba) chihuahua, która jest równie niedołężna, co on sam. Pies ma na obu łapach stary, podarty bandaż. Nie chodzi normalnie, tylko bardziej czołga się na piętach, gdzie opatrunek jest lekko przybrązowiony, a wszędzie indziej po prostu brudny. Dziadek ciągnie tego psa po chodniku aż do nędznej łatki
trawy przed blokiem, pies robi swoje albo nie i potem jest wleczony z powrotem po schodach w górę i tak w kółko. Czasami nie wiem kto bardziej nie ma pojęcia co się dzieje. Od jakiegoś czasu nie widać ani krwi ani sąsiada, ani psa. nic się nie dzieje.

2019/2020

Adam Siwek

ODRUCHY 1,2 i 3
wideo, 2019
Ilustracja nieostrej granicy między zwykłym odruchem, a świadomą eksploracją własnego ciała.

Łukasz Horbów

I Did Everything I Could (2020)
trójkanałowe wideo / 01’10’’ / loop
Jedyne co pozostaje po czymś złym to Hollywoodzkie filmy które nikogo nie obchodzą w dobry sposób. Dźwięk pochodzi z filmu Capote (2005).

Anna Jankojć-Szafran

wideo, 2020

Film podejmuje problem macierzyństwa i niedostrzegalnego przez społeczeństwo wysiłku, jaki wykonuje matka każdego dnia. Przedstawia również opresyjność codzienności, z jaką w samotności muszą mierzyć się kobiety.

2017/2018

Bartek Zalewski

fotografie, 2018

Gabriela Kozińska

Minuta Ciszy

wideo, 2018

Nagrania w czasie teraźniejszym z miejsc w których miały miejsce zamachy terrorystyczne w latach 2015-2017
– Zamach na jarmarku bożonarodzeniowym w Berlinie na Breitscheidplatz ( 12 ofiar, 56 rannych )

– Zamach w Londynie na Borough Market i na Westminster Bridge ( 8 ofiar, 48 rannych
– Zamach w Paryżu w teatrze Bataclan ( 87 ofiar, wielu rannych )

Moja praca zwraca uwagę na niepamięć.
W miejscach tak tragicznych wydarzeń, nie ma śladu po tym co się stało. Żaden symbol nie upamiętnia tych tragedii.
Wszystkie te miejsca są zazwyczaj bardzo popularnymi i ładnymi dla turystów co spowodowało fakt, ze właśnie tam terroryści zaplanowali ataki. Teraz życie dalej jak gdyby nigdy nic toczy się normalnym trybem. Wszystko zostało przykryte codziennością.
Jedyna zaistaniała zmiana to wprowadzenie na Westminster Bridge, jak i wielu innych, betonowych barierek oddzielających pieszych od ulicy, mających na celu zapobiec kolejnej takiej tragedii.