I can do things

zadanie 1 roku studiów magisterskich

Adam Siwek


wideo, 2020
Nie zawsze proces tworzenia jest intencjonalnym aktem. Bywa, że instynktownie i odruchowo oddajemy się na wpół świadomym czynnościom. Ingerując w dostępne akurat pod ręką materiały możemy całkowicie zmienić ich wygląd, znaczenie, nadać nowy sens.

Łukasz Horbów

Nauczyłem się płakać.

wideo 02:39
Praca ta jest zapisem działania, podczas którego w ciągu prawie pół roku nauczyłem się płakać na zawołanie, przełamując słowa „faceci nie płaczą” powtarzane mi w dzieciństwie.

Polina Kamarova


Proszę, postaw mnie na parapecie

fotografie, 2020
Czy jestem fotografką jeżeli nie korzystam z aparatu, nie kontroluje światła, a tylko naciskam jednocześnie dwa przyciski robiąc rzut ekranu? Zastanawiam się nad mocą sprawczą i dystansem, współpracą, siłą momentu, robiąc zdjęcia podczas rozmów video z osobami, zmuszonymi do przebywania w zamknięciu. Tryb życia moich bohaterów wywołany obecna sytuacja w świecie sprawia że życie ciała, aktywność zanika, człowiek “rozpływa się” w zagospodarowanej przez siebie bazie, która staje się wielofunkcyjna.

Anna Jankojć-Szafran


Serie fotografii, instalacja, 2020
Rzeźby z rzeczy niechcianych, wyrzuconych. Odpady.
Wprowadzenie śmieci do galerii sztuki.
Gest zaproszenia każdej klasy społecznej do instytucji galeryjnych.

2018/2019

Wojciech Szczerbetka

fotografie, 2019

“I can do things” to cytat z anonimowego źródła. W języku polskim może to oznaczać tyle, co “mogę robić rzeczy”. Może to zostać interpretowane na różne sposoby – od groźby, poprzez popis lub przechwałę. Ukazane zdjęcia oddają wielość interpretacji tego stwierdzenia – wybrane zdjęcia oddają przysłowiowe ‘no bo mogę’ w sytuacjach znalezionych w życiu codziennym.

Bartosz Zalewski

fotografie, 2019

Julia Dorobińska

fotografie, 2019

Maksymilian Biel

fotografie, 2019